Zasady dyplomowania

Zasady dyplomowania na kierunku kulturoznawstwo
wersja 2016.10.19

 

Studia licencjackie

1. Na początku piątego semestru studiów I stopnia przedstawiona zostaje studentom oferta seminaryjna, na podstawie której dokonują oni wyboru opiekuna naukowego pracy licencjackiej.

2. Promotor przedkłada dyrektorowi Instytutu Kulturoznawstwa listę tematów prac licencjackich realizowanych w ramach prowadzonego przez niego seminarium do końca piątego semestru studiów I stopnia. Tematy zostają zatwierdzone podczas pierwszej Rady Naukowej Instytutu Kulturoznawstwa w semestrze letnim. Propozycje tematów pozostają do wglądu w sekretariacie Instytutu Kulturoznawstwa.

3. W przypadku konieczności zmiany tematu pracy licencjackiej, promotor składa do Rady Naukowej Instytut Kulturoznawstwa wniosek o zmianę tematu.

4. Promotor ustala i opisuje w sylabusie kryteria uzyskania zaliczenia seminarium licencjackiego oraz wymogi stawiane pracom licencjackim.

5. Praca licencjacka może mieć dwojaki charakter.

a) Praca teoretyczna – student przygotowuje pracę licencjacką, w której przedstawia analizę wybranego problemu, zgodnie z przyjętą perspektywą teoretyczną, wykazując się znajomością literatury naukowej, źródeł dotyczących analizowanego zagadnienia lub problemu, raportów oraz sprawozdań z przeprowadzonych wcześniej badań.

b) Praca projektowa – student, w oparciu o literaturę naukową, opracowuje oryginalny projekt, mający doprowadzić do rozwiązania określonego problemu. Oprócz dokumentacji projektu student przygotowuje także teoretyczny opis i analizę zrealizowanego działania. Przykłady licencjackich prac projektowych: reportaż radiowy, film dokumentalny, esej fotograficzny, projekt animacyjny, performans, kuratorski projekt wystawienniczy.

6. Podczas egzaminu student odpowiada na trzy pytania, które dotyczą szeroko rozumianej problematyki właściwej dla kulturoznawstwa oraz zagadnień związanych z podjętym tematem pracy. Jedno z pytań jest pytaniem recenzenta.

 

Studia magisterskie

1. Student dokonuje wyboru opiekuna naukowego pracy magisterskiej spośród przedstawionej oferty seminaryjnej do końca października pierwszego semestru studiów.

2. Promotor przedkłada dyrektorowi Instytutu Kulturoznawstwa listę tematów prac magisterskich realizowanych w ramach prowadzonego przez niego seminarium wraz początkiem drugiego roku studiów. Tematy zostają zatwierdzone na pierwszym posiedzeniu Rady Naukowej Instytutu Kulturoznawstwa. Propozycje tematów pozostają do wglądu w sekretariacie Instytutu Kulturoznawstwa.

3. W przypadku konieczności zmiany tematu pracy magisterskiej, promotor składa do Rady Naukowej Instytut Kulturoznawstwa wniosek o zmianę tematu.

4. Promotor ustala i opisuje w sylabusie kryteria uzyskania zaliczenia z seminarium magisterskiego oraz wymogi stawiane pracom magisterskim.

5. Praca magisterska może mieć dwojaki charakter.

a) Teoretyczny – student dokonuje analizy wybranego, zgodnego z przyjętą perspektywą, problemu na podstawie literatury naukowej, raportów oraz sprawozdań z przeprowadzonych wcześniej badań.

b) Empiryczny – student bada wybrany fragment świata człowieka z perspektywy właściwej kulturoznawstwu, wykazując się znajomością literatury naukowej, źródeł dotyczących analizowanego zagadnienia oraz opanowaniem procedur badawczych.

6. Podczas egzaminu student odpowiada na trzy pytania, które dotyczą szeroko rozumianej problematyki właściwej dla kulturoznawstwa, metodologii badań oraz zagadnień związanych z podjętym tematem pracy. Jedno z pytań jest pytaniem recenzenta.

Zasady komputerowej edycji prac dyplomowych licencjackichi magisterskich